Dur Yolcu!

Çanakkale son şehamet idi.

Şehamet, "zeka ve akılla birlikte bulunan cesaret" demek. Bu kelimeyi artık kullanmıyoruz, hatta bilmiyoruz da. Ama 18 Mart 1915’i tarif edecek tek kelime işte bu şehamettir. Çünki orada, 18 Mart ve sonrasında, Anadolu evladının yiğitliği harmanlanır, kanı ırmaklar olup denize koşar.

Çanakkale müdafaası bir hayat müdafaasıdır. Kanlı ölüm, yahut şanlı hayat arasında!.. Orada Türk, Çanakkale’yi yaşamak için müdafaa etti.

Çanakkale İstanbul’un müdafaası idi, başkentin, bir milletin ve dinin müdafaası…

Çanakkale bir gençlik müdafaası idi. Fikir ile ahlakın birleştiği her noktada mekteplerinden cephelere koşan zabit, küçük zabit, onbaşı ve neferlerin müdafaası…

Çanakkale bedenin fenne, kemiğin kurşuna mukabelesiydi; sonunda Türk’ün azmi zafere erdi.

Çanakkale inadın inada mukabelesiydi, Türk’ün seciyyesi galip geldi.

18 Mart’ta Bahr–i Sefîd (Akdeniz) sularına kanlarını akıtanlar ölmek için ölmediler… Onlar fazilet, haysiyet ve namus için öldüler. Tarih için öldüler. Şairler destanlarını yapsınlar, ressamlar tablolarını çizsinler, muharrirler öykülerini yazsınlar…

Kan borçlarını ödemek için…                  İskender Pala

Bu yazı Makale içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s